Un Mundo Menos Peor (2004) Ayarlar

[BuRnOut]

Mundo menos peor, Un (2004)
	Directed by: Alejandro Agresti Genre: Drama Plot Outline: A woman reunites with her husband, who vanished on her years ago. User Rating: 7.8 / 10 (172 votes) Runtime: 90 min Awards: 4 wins Cast: Carlos Roffé, Mónica Galán, Julieta Cardinali, Mex Urtizberea

Alejandro Agresti ile ilk tanışmam Valentin filmi sayesinde olmuştu. Filme adını veren Valentin’in anne özlemiyle şekillenen sıradan hayatını, inişleriyle çıkışlarıyla, eğlenceli yönleriyle dramatik yanlarıyla olduğu gibi anlatan, yavaştan ve derinden insanın içine işleyen bir sinema diliyle izleyicilere sunuyordu. Daha sonra Güney Kore yapımı Il Mare’nin yeniden çevrimi Lake House'da bu kendine has ve izleyeni kendine çeken yapısını göremedim. Hollywood’un imkanlarından yararlanırken kendine özgü sinema dilinden çok şey kaybetmişti. Valentin ve Lake House arasında kalan Un Mundo Menos Peor ile yönetmenin kendine has üslubunu ve sade ama etkileyici sinemasını bir kez daha gözlemleme imkanına eriştim. Agresti, Un Mundo Menos Peor’da özünde; kökleri geçmişte kalmış, zamanla yok olmaya yüz tutmuş bir aşkı ve bu aşkın çevresindeki aile bireylerinin yaşadıklarını anlatıyor.

Filmin ana karakterleri Cholo ve Isabel, geçmişte birbirlerine aşık olarak evlenmişler. Fakat ilk çocukları Sonia’nın doğumundan sonra ayrılmışlar ve bir daha görüşmemişler. Bu ayrılıktan sonra Cholo küçük bir tatil beldesine yerleşirken, Isabel’de çocuklarıyla birlikte hayatına devam etmeye çalışmış. Isabel’in yeniden ailesini bir araya toparlama düşüncesi ve Cholo ile aralarındaki kırgınlıkları düzeltme gayesiyle, Cholo’nun yaşadığı yeri ziyaret etmesi filmin esas konusunu oluşturuyor. Fakat film perde de akarken, bizde bu şirin ve sakin beldenin aslında insanların geçmişlerinden kaçmaya çalıştıkları, geçmişlerini yeniden ürettikleri bir uğrak yeri olduğunu fark ediyoruz. Beldedeki insanların bu kadar iyi olması ve çevrelerindeki dünyaya rağmen, filme adını veren “Daha Az Kötü Bir Dünya” düşüncesi etrafında toplanmaları da buradan kaynaklanıyor. Burası hayatta birçok onarılması zor yara almış, kırılmış ve kendini kaybetmiş insanın toplandığı ve yeniden hayata tutunmalarını sağlayan başka bir dünya gibi. Burada insanlar özgürce istediklerini yapabiliyor, geçmişlerini kendi istedikleri gibi şekillendiriyor, kendilerine yeniden temiz bir sayfa açıyor. Hayatın basitliğini ve güzelliğini yeniden fark ederek, hayata daha bir sıkı tutunuyor. Bu sayede yönetmende filmine yan karakterler ekleyerek, anlattığı hikayenin arka planını da inceden inceye örerek filmine zenginlik ve bütünlük katmayı başarıyor.

Valentin gibi Un Mundo Menos Peor’da açılışından itibaren izleyiciyi içine çeken bir film değil. İlk on dakikasında sunduğu manzaraları filmin ilerleyen bölümlerinde birleştiriyor. Yönetmen filmin açılışında, ayrıldıktan sonra hayatları değişen Cholo ve Isabel’in yaşamlarını kendi özellerinde ekrana yansıtıyor. Bu, yaşadıkları olayın iki tarafı da nasıl etkilediğini görmemiz açısından olumlu bir özellik olduğu gibi, yönetmenin tümevarımsal anlatımının da bir parçası. Agresti, karakterlerin özelinden başlayarak, onları izleyiciye tanıtarak yaşadıkları olay karşısındaki tavırlarını daha iyi anlamamızı sağlayan duyarlı bir perspektif getirerek hikayesini anlatıyor. Önümüze çıkardığı geniş çerçeve sayesinde, sevinçlerini, hüzünlerini, düşlerini ve hayal kırıklıklarını daha yakından gözlemlediğimiz bireylerin, “Daha Az Kötü Bir Dünya” temelinde birleşmelerini daha gönülden destekliyoruz. Bu sayede Agresti de seyirciye hiç belli etmeden, alttan altta izleyicisini kendine tutsak etmeyi başarıyor.

Aşk, sevgi ve dostluk üçgenini yönetmen sürekli hatırlatsa da, bunların yanında geçmişte yaşanan olayların acılarını, travmatik deneyimleri, onarılamayan yaraları, kaybedilen ve başkalarında aranan sevgileri de hikayesinin içine katıyor. Böylelikle filmini salt bir romantik tavır geliştirmeden, “kendini iyi hisset” tarzında bir filme dönüştürmeden izlettirmeyi başarıyor. Sıradan insanların aşkı keşfedişlerini ve sonrasında hayatta karşılaştıkları kötü olayları ve bu kötü deneyimlerin çocuklarıyla aralarına kalın bir duvar örmesini de vurgulamadan geçmiyor.

Filmin sade anlatımını tamamlayan, abartısız oyunculukları ve filme önemli katkılarda bulunan güzel müzikleri de Un Mundo Menos Peor’u tamamlayan artı özellikleri. Yönetmen Agresti’nin kimi zaman geniş açı, ama çoğu zaman yakın plan çekimleri tercih eden, karakterlerin ruhsal durumlarına göre değiştirdiği kamera hareketleri ve bunlara göre hazırladığı mizansenlerde çok başarılı. Bunlara bir örnek vermek gerekirse, filmin en etkileyici sekanslarından biri; Cholo ve Isabel’in yeniden birlikte olma arzusunu taşıdığı, fakat geçmişlerini bir türlü aşamadıklarını da gösteren, lokal benzeri yerde karşılaştıkları sahne. Arka planda şarkıcı “Eskisi gibi sev beni” derken, kamerada bir Cholo’ya bir Isabel’e yakınlaşır. İkisinin de gözlerinden her şey belli olmasına rağmen, ikisi de bir türlü ilk adımı atamaz. Isabel, Cholo’ya yakınlaşmak istediğinde kamera ona yakın plan çekim yaparken, Cholo’nun ona karşılık vermediği bölümlerde geniş plana geçer. Filmin tümüne yayılan ve filmin dramatik yapısının çatısını oluşturan, ikilinin birbirine karşı bu tereddütlü yaklaşımları ve kararsızlıkları bu sahneyle birlikte daha da anlam kazanır.

Hem sinema tekniklerinin hikaye anlatımıyla aynı doğrultu da kullanıldığı hem de katmanlara bölmesine rağmen, filme ismini de veren ortak bir fikir çerçevesinde bütünsel yaklaşımıyla bu katmanları ustalıkla birleştirmeyi başaran, hayatın içinden sade ve sıcacık bir film; Un Mundo Menos Peor. Agresti, çıkış fikri ne kadar romantik ve ütopik gözükse de, bu fikri, filminde dramatize etmeden ve abartıya kaçmadan anlatmasını başarıyor.


BuRnOut