IPB

Hoşgeldin Misafir ( Giriş | Kayıt Ol )


Yedinci Gemi Çevirmenlerinden Son Filmler
Manchester by the Sea Posteri Split Posteri Rogue One Posteri Lion Posteri Fantastic Beasts and Where to Find Them Posteri John Wick: Chapter 2 Posteri Assassin's Creed Posteri

 
Reply to this topicStart new topic
> Apocalyptica - Worlds Collide
BuRnOut
mesaj May 14 2008, 09:24 PM
İleti #1


Edilgen Bir Uyumsuz
Group Icon

Grup: Veteran
İleti: 1,851
Katılım: 31-May 07
Nereden: Düşler Ülkesi.
Üye No.: 8



forum resmi


1. Worlds Collide
2. Grace feat Tomoyasu Hotei
3. I'm Not Jesus feat Corey Taylor
4. Ion
5. Helden feat Till Lindemann
6. Stroke
7. Last Hope feat Dave Lombardo
8. I Don't Care feat Adam Gontier
9. Burn
10.S.O.S. (Anything But Love) feat Cristina Scabbia
11.Peace
12.Ural (Bonus Track)
13.Dreamer (Bonus Track)


Her albümde biraz daha artan konuk sanatçı etkisi, Apocalyptica’nın son albümde iyice kendini belli ediyor. Tomoyasu Hotei’yle birlikte şekillenen Grace, Slipknot’tan tanıyabileceğiniz Corey Taylor’ın vokaliyle akıllarda yer eden I’m not Jesus, Rammstein’dan Till Lindemann’ın sesiyle hayat verdiği Helden, Three Days Grace’den Adam Gontier’in seslendirdiği I Don’t Care ve Lacuna Coil’in güzeller güzeli vokalisti Cristina Scabbia’nın yorumladığı S.O.S şarkıları albümdeki konuk sanatçıların damgasını vurduğu şarkılar olarak göze çarpıyor. Bütün bu şarkılar Apocalyptica’nın alışık olduğumuz sağlam altyapısıyla birleşerek etkileyici performanslara dönüşürken, albümde yer alan önemli isimlerin yarattığı beklentilerde boşa çıkmıyor.

Klasik müzikle heavy metali her zaman başarıyla birleştiren grup, bu sefer heavy metal yanı biraz daha ağır basan bir albüme imza atıyor. Farklı vokallerden destek alan ve hala kendini geliştirmekte olan grup, son çalışmasıyla da farklı vokallerle çalışmaktan korkmadığını ve sürekli müziklerine yenilikler katma arayışında olduklarını bir kez daha gösteriyor. Corey Taylor’ın seslendirdiği I’m not Jesus, albümün ilk single’ı olurken, aynı şarkıya çekilen klibi de daha önce Slayer, Slipknot ve Seether gruplarının da kliplerini çekmiş olan Tony Petrossian yönetmiş.

Albümün açılış parçası Worlds Collide, albüme çok hızlı bir giriş yapmamızı sağlıyor. İçinde İskandinav kültüründen çeşitli ezgilerinde kullanıldığı bu sıkı açılışla, albümü dinlemeden önceki beklentilerimiz daha da arttıyor ve artık hafiften ritme teslim olmaya başlıyoruz. Tomoyasu Hotei’nin gitarıyla destek verdiği Grace ise, albümün sıkı girişinden sonra hiç hız kesmiyor. Buna karşılık giriş şarkısının sonlarındaki karanlık melodilerle beslenerek albümün atmosferini daha da depresifleştiriyor. Müzikal olarak çok etkileyici ve hüzünlü bir parçadan sonra, albümün ilk single’ı olan I’m not Jesus’a geçiyoruz. Slipknot’tan Corey Taylor Ben İsa değilim, affetmeyeceğim diye bağırırken, albüm bu parçada bir nebze yalpalıyor. Bana kalırsa albümün en zayıf şarkılarından biri. Fakat bunu izleyen enfes Ion, albümdeki o kısa süreli boşluğu hemen kapatıyor. Kolaylıkla jenerik parçası da olabilecek Ion, albümdeki en güzel çalışmalardan biri. Bunu izleyen Helden ise, Rammstein’in vokali Till Lindemann’ın kendine has ürkütücü sesiyle söylediği, karanlık ve melodik bir parça. Helden’i izleyen Stroke, albümün en akılda kalıcı melodilerine sahip ve albümdeki en tipik Apocalyptica şarkısı belki de… Grup çello ve davuldan insanın içini acıtan bir melodi yakalarken, albümün bana göre en can acıtan parçasına da imza atıyor. Parçanın özellikle son kısmı neredeyse Lacrimas Profundere’nin efsane albümü Memorandum’un unutulmaz parçası The Crown of Leaving’i hatırlatacak kadar etkileyici.

Bu parçanın ardından gelen ve Slayer’ın davulcusu Dave Lombardo’nun eşlik ettiği Last Hope ise, tahmin edileceği üzere albümün en hızlı parçası. Lombardo’nun harikalar yarattığı parça, aynı zamanda albümünde tempo olarak doruk noktasını işaret ediyor. Özellikle parçanın kapanışındaki davul ve çello uyumuna dikkat! Bu etkileyici gösteriden sonra, geliyoruz albümde benim favori parçam olan I Don’t Care’e… Three Days Grace’in vokali Adam Gontier’in seslendirdiği parça, ilk başta başarılı vokaliyle dikkat çekiyor. Fakat şarkıyı birkaç defa dinledikten sonra müzikal altyapısının da çok zengin olduğunu fark ediyorsunuz. Bir ayrılık sonrası şarkısı diye de özetlenebilecek olan I Don’t Care, tarafların içlerindeki öfkelerinin de adeta dışavurumu. Bu hareketli ve başarılı şarkının ardından gelen Burn, ortamı biraz yumuşatıyor. Bu hız kesme durumu beraberinde gergin bir atmosferi de getiriyor. Yer yer hüzünlü yer yer de gergin tonlar barındıran Burn, Lacuna Coil’den Cristina Scabbia’nın seslendirdiği S.O.S içinde kusursuz bir ortam hazırlıyor. Aşktan başka her şeye sahip olan bir kadının kafasındaki sesleri Scabbia açığa vururken, parça orta karar bir Lacuno Coil parçalarından öteye geçemiyor. Bu şarkıdan sonra albümün bonus parçalarını saymazsak kapanış parçası Peace geliyor. Parçanın ismine ve hafif girişine rağmen, Peace içinde sert tonlar barındırıyor ve bir ağıt niteliğinde. Albümün iki de bonus parçası var: Ural ve Dreamer. Ural, Peace’den sonra tempoyu arttırırken, Dreamer ise çok sakin ve mistik bir atmosfere sahip. Şarkı yalnız bütün sakinliğine karşın, insanı tuhaf şekilde etkilemeyi başarıyor. Kolaylıkla bir Lynch filmine fon oluşturabilecek bu başarılı şarkıyla kapanan altıncı Apocalyptica albümü, grubun en başarılı albümlerinden biri. Beklentileri boşa çıkarmadığı gibi, çok daha fazlasını dinleyicilere sunmayı başarıyor.


--------------------
forum resmi

Zaman, hediye vermez insana
ve doğru diye bir şey yoktur onun kıyısında



User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

Reply to this topicStart new topic
2 kullanıcı bu başlığı okuyor (2 Misafir ve 0 Gizli Kullanıcı)
0 Üye:

 



- Basit Görünüm Şuan: 12th December 2019 - 03:12 AM